í norðanáttinni
fýkur lauf
í andlit
eitt
andartak
geta augun
séð dauðann
áður en laufið
heldur
áfram í norðan
áttinni
efst
-----------------------------
teppi
hefurðu
legið á grænu
teppi
heyrt það vaxa
faðmað það
og lyktin svo mjúk
svo full
af bernsku þinni
hefurðu legið nakin
á grænu teppi jarðarinnar
efst
-----------------------------
svartur dregill
á dregli
lífsgöngu þinnar
sé ég sporin þín
skref fyrir skref
og ég velti fyrir mér
á ekki dregillin
að vera rauður
efst
-----------------------------
minning
vissulega
kallar liturinn
fram minningu
dreg hana út
úr hugskotinu
en vildi að liturinn
væri annar
efst
-----------------------------
snúrustaurar
margar af þeim minningum
sem hanga í flíkunum
á snúrunum
eru þegar ég fjarlægði
flíkurnar utan af þér
efst
-----------------------------
í kirkjugarðinum
öll þessi nöfn
hoggin í gráa steina
teinréttir teygja sig til himins
sumir stórir
segja þó svo lítið
um þig
efst
-----------------------------
góðan dag
það eru til dagar
sem bjóða ekki góðan dag
þig setur hljóðan
þeir líða þó í þeirri von
að framundan séu dagar
sem bjóða góðan dag
efst
-----------------------------
sjálfsmorð
sagan sem var sögð
var reyfarakennd
barátta upp á líf og dauða
og þegar hún var sögð
var ekki hægt að ímynda sér
að hún myndi enda
í kirkjugarðinum
með svo grænt gras
að jafnvel liturinn
var reyfarakenndur
efst
-----------------------------
í lófa þínum
þú sýndir mér
líflínu lófa þíns
svo langa og djúpa
og sagðir að
sennilega færirðu
aldrei í förina
við hlógum
og nú ertu farin
efst
-----------------------------
æskuminning
ég minnist þess
að hafa sofnað
með krepptar hendur
í æskuhúsinu
og þegar ég vaknaði
voru þær enn krepptar
í barnatrú
efst
-----------------------------
á milli vita
gef litlu fuglunum
gaum
í húsagarðinum
flögra einsog hugur minn
á milli trjáa
milli blóma
milli vita
efst
-----------------------------
æskuhúsið
húsið er stórt
í gleðskapnum
í minningunni
efst
-----------------------------
vá
ég er stofn
með ótal greinar
laufgaðar
ég er sterkur
tróni hátt
öruggur í skjóli fleiri stofna
ekkert raskar ró minni
nema hljóðið í vélsöginni
efst
-----------------------------
strá
minnist stundar
strá á milli smárra handa
og blísturshljóð
sem minnir á hlátur
efst
-----------------------------
hvernig
fjallið virðist nánast
ókleyft
en samt er það markað
sporum upp á topp
efst
-----------------------------
regn
regndropar
einsog litlar
perlur í festi
sem hefur slitnað
og svo drullupollar
efst
-----------------------------
fleygur
það skiptir ekki máli
þótt ég sé ófleygur
þegar ég ligg í grasinu
og horfi upp í himininn
efst
-----------------------------
fjallið
horfi á litla skýhnoðra
safnast saman
einsog þeir hafi komið sér
saman um að nú skyldi
lagst til hvílu
og nú sést ekki í fjallið lengur
efst
-----------------------------
í andlitum götunnar
þótt að haustið
breiði úr sér
má enn greina
sumarið
í andlitum götunnar
efst
-----------------------------
viðbrigði
þegar gamla
rósköflótta borðdúknum
var skipt út fyrir nýjum
himinbláum með
hvítum ferningum
var einsog maturinn
bragðaðist öðruvísi
við gamla eldhúsborðið
efst
-----------------------------
í grasinu
það er ekki bara
liturinn á döggvotu grasinu
sem kætir mig
heldur hvernig nakið hörund þitt
fer vel við græna litinn
efst
-----------------------------
mynd
heiðin
sléttan
himininn
lóan
og ég
efst
-----------------------------
ég man
hún máðist út
minningin
man þó
að hún er góð
held í það
efst
-----------------------------
jörðin mín
hún er djúp
ástin
finn hana á
hverjum degi
mest þegar ég
hleyp berfættur
efst
-----------------------------
